یه جمعه دیگه ؛ مثل همه جمعه‌های دیگه ای که مثل برق و باد توی زندگی ما میان و میرن و گاهی فراموش میشن که صاحبشون کیه… سحر جمعه ۹ مهر ۸۹… خیلی اتفاقی یکی از تک اجراهای استاد علیرضا افتخاری رو پیدا کردم… بدجوری با ساز دلم ساز شد… چه حکمتی بود که توی این لحظات نوای این آهنگ توی گوش من طنین انداز شد رو نمیدونم… اما هر چی هست حس قشنگی داره… [...]

یادش بخیر . سال پیش حوالی همین ایام که آهنگ «بهار دلکش» بدجوری با حال و هوام سازگاری داشت و یه پست در موردش توی ۳۶۰ دادم ( یاد یاهو ۳۶۰ هم بخیر ؛ حال و هوایی داشت واسه خودش… ) فکر نمی‌کردم سال بعد هم همون حس و حال دوباره بیاد سراغم و باز من غرق در زیبایی شعر و ریتم و نوای این آهنگ فوق العاده قشنگ بشم . مرسی علیرضای عزیز ( [...]